سلام به دوستای مهربون

یکی از دوستان توی کامنتام یه سوال ازم پرسید که فکر منو مشغول کرد.

از من پرسیده بود که اگه امروز ما مثل دیروزمون باشه بهتره یا مثل فردا؟

من فکر می کنم که هر روزی باید خاص خودش باشه. یعتی هر روز برای ما یه روز منحصر به فرده.

باید در هر روزی برای همون روز زندگی کرد مصداق این جمله رو توی این متن می شه پیدا کرد که :

به امروز خوب نگاه کن ؛ زیرا دیروز رویایی بیش نیست و فردا فقط یک خیال...

امروز اگر خوب زندگی شود از هر دیروز یک رویای خوشبختی می سازد و ا ز هر فردا چشم اندازی از امید ؛ بنابراین به امروز خوب نگاه کن .

سلام به دوستای خوب..

دیشب داشتم به این فکر می کردم که سهم من از این دنیا و از زندگی چقدره.

این فکر که اصلا تا حالا سهم خودم رو از زندگی گرفتم یا نه داره منو دیوونه می کنه شاید خیلی وقتا و خیلی جاها شانس آوردم اما نمی دونم چرا همیشه اتفاقات بد خیلی بیشتر از اتفاقات خوبه..

آخه چرا دنیایی که ما داریم توش زندگی می کنیم باید پر از دروغ و نفاق و دورنگی باشه ؟

 تا حالا  به این موضوع فکر کردین که چرا ما قتی از خونمون بیرون میایم چرا باید در خونمون رو قفل کنیم؟

آخه چرا ما انسان ها انقدر نسبت به هم بی اعتماد شدیم؟

چرا انقدر راحت دل اطرافیان رو می شکنیم و بعد ،از اون خیلی راحت رد می شیم و انگار نه انگار گه یکی از کار ما ناراحت شده و دلش شکسته؟

چرا همیشه به خودمون اجازه می دیم که از دست دیگران ناراحت بشیم اما به دیگران چنین اجازه ای می دیم؟ چرا همیشه حق روبه خودمون میدیم؟

امروز مهم ترین روز زندگی ماست. چون می تونه برای ما مثل روزی باشه که در اون دوباره متولد شدیم. با این تفاوت که همه ما توی این تولد دوباره تجربه ای زیادی داریم و دیگه خام و نادان نیستیم.

وقتی ذهنت را مورد هجوم افکار منفی می بینی روی کسی متمرکز نکن ، به خودت فرصت بده تا از شر دغدغه های بیرونی رها شوی؛ نفس عمیق بکش و همزمان با دم و بازدم خود ، آرامش را به درون و شر و ناآرامی را به بیرون بفرست ، به تپش قلب خود گوش کن و حقیقتی را که در مرکز هستی ات وجود دارد بشناس.

افکار منفی را برای لحظاتی رها کن و در فضایی معنوی به خدا و مهربانی اش بیندیش ،گفتگو های منفی درونت را خاموش کن و در قلب خود به صدای خدا گوش بده و ببین که به تو چه می گوید.

اجازه نده افکار و امیال منفی تو را از عشق الهی که بالاترین نیروهاست دور کند. بهای لذت کوتاه مدت داوری و انتقام را در برابر یک عمر رهایی و سعادت از دست نده.

باید بدانی که تو و دیگران در زندگی به چیزی جز عشق و محبت و بخشیده شدن و امنیت احتیاج ندارید و لارمه همه این ها داشتن یک قلب مهربان است.

نیاز ما با یک دوست مهربان بیشتر از داشتن غروری کاذب و دورنی تنهاست و نداشتن قلبی دلسوز و مهربان نتیجه اش از هم پاشیدن زندگی هاست. وقتی راه خدا را بپذیری و به خدای دورن خود دستیابی ، به تو می آموزد که مهرورزی و عفو بالاترین درجه شناخت خداوند است.

وقتی که پیوسته از خودت بپرسی که چگونه می توانم مهربان تر باشم؟ این عمل مقدس تو را از راه های الهی در برابرت پدیدار می شود و تو در خواهی یافت که محبت به همنوعانت  بالاترین عمل در نزد خداوند است.

هرروز به خودت یاد آوری کن که خدا محبت است.

با بدست آوردن این بینش دیگر جدالی وجود نخواهد داشت و تو به عشق الهی پاسخ مثبت داده ای و برای همیشه در خواهی یافت که هیچ دری به رویت بسته نیست ؛ زیرا که محبت را در قلبت خواهی یافت و خدا را در قلبت خواهی دید.

می بینی ؛ روزای عمر خیلی زود می گذرد و خاطره هاش می مونه ولی در همین روزای گذرا بعضی اتفاقات مثه تاریخ تکرار می شه ، حتما تو هم دیدی.

شاید یه روزی یه ظالمی بی محابا ظلمی کرد اما روزگار دقیقا همون ظلم رو شاید پس از گذشت سالها برای اون ظالم تداعی کرد. شاید برای فرزندانش ، شاید برای عزیزترین نزدیکانش یا حتی خودش و این داستان تازه ای نیست؛ یه واقعیت غیرقابل انکاره که همه ما بارها و بارها شاهدش بودیم و هستیم.

یه دل شکسته شاید بی صدا شکسته باشه اما غافله اون که فکر می کنه شکستنش بی اثره ، شاید نشه صداشو شنید یا حتی بازتابش رو دید اما قطعا انقدر موثره که با تمام حواس و ادراک قابل حس باشه....

اونایی که دونسته مشغول فریب دیگران هستن فکر می کنن خدا خوابه ؟؟!!

اونایی که به کسی جز خودشون فکر نمی کنن شاید ظاهرا به جایی رسیدن اما یادشون رفته دست بالای دست بسیاره و خداوند هر لحظه بیدار و شاهده. فراموش کردن خدا سبب نمی شه خدا هم اونا و عملشونو فراموش کرده باشه. اونایی که با خودخواهی نعمت آرامش رو از دیگران گرفتن شاید وقتی که در حال گرفتنش بودن ، ندیدن که چه کردن. اما به همون نسبت ندیدن که قانونی بر جهان حکمفرماست که با هر دست بدهی از همون دست می گیری.

به چی فکر کردن که این طور حضور خدا از لحظه هاشون غایب شد؟ خدا عین خوشبختی و حذف و ندیدنش حذف خوشبختی. در غیاب خدا چه طور به بیهودگی به کشف خوشبختی کمر بستند؟

چطور قدرت نافذ آه مظلوم براشون تجربه نشده که بی خیال از ظلم در جایگاه ظالم حق به خودشون می دن و هر طور می خوان کرده هاشونو تفسیر و توجیه می کنند و غافلن که قضاوت های شخصی واسه توجیه کرده های ناروا چه قدر ناموجه است.

و چه قدر غافلن که محکمه وجدان هرگز برای ابد تعطیل نمی شه و بانگ وجدان در همهمه هیچ غوغایی خاموش و گم نمی شه و آرامشی که در سایه ظلم حاصل بشه ، مثه آرامش دریای قبل از طوفان فریبنده است ولی دایمی نیست. اونایی که به خیالشون با نیرنگ به برد رسیدن ، از یاد بردن که با هیچ نیرنگی نمی شه وجدان خودشونو گول بزنن.

حقی ناحق نمی شه مگه اون که خدا شاهدش نباشه و خدا شاهدی نیست که بشه چشماشو بست.

یادت باشه اگه روزگار بر وفق مراد ظالمه هرگز دلیل اون نیست که عدالت خداوند در خوابه ؛ اگه هیچ مقیاسی نتونه حجم عظیم مظلومیت مظلومین رو بسنجه و وصف کنه ، خداوند خود میزان عدله......

 که باعث کشمکش می شه...

بیایید همیشه بخشش رو تمرین کنیم و خود و دیگران را بی نقصیر بدانیم...

بیایید با عشق به حال نگاه کنیم ، زیرا تنها دانشی است که جاودانه می ماند....

بیایید به یک روند تحول شخصی وارد شویم که در آن تنها درگیر بخشش عشق باشیم ،

نه گرفتن آن....

بیایید دریابیم که ما مثل یک پیکر به هم متصل هستیم و دنیا را با نور عشق که در اطرافمان

 می درخشد ، روشن کنیم...

بیایید به این علم برسیم که عصاره ی وجود ما عشق است و با چنین اوصافی ، ما چراغ این

دنیا هستیم...