یادمان باشد سر سجاده عشق حز برای دل محبوب دعایی نکنیم

گرچه در خود شکستین صدایی نکنیم.

                                               نمی دانم زندگی چیست ؟؟

اگر زندگی شکستن سکوت است ٬ سالهاست که من سکوت را شکسته ام.

اگر زندگی خروش جویبار است ٬ سالهاست که من در چشمه جوشان زندگی جوشیده ام

اما این نکته را فراموش نمی کنم که زندگی بی وفاست .

زندگی به من آموخت که چگونه اشک بریزم اما اشکانم به من نیاموخت که چگونه زندگی کنم.

امیدوار باش به روزهای روشن فردا

به آسمان آبی

به رودهای خروشان نگاه کن

هنوز گلدان احساست

شاخه ی محبت دارد

اگر گل محبت خدا را در گلدان دلت آبیاری کنی

همیشه پر عطر یاس

پر احساس پر چلچله ها

                            خواهی بود.

امروز کسی باش که واقعا آرزو داری

مهربان و باگذشت٬

ساد و شفاف٬

پاک و خالص٬

با انعطاف و مددرسان

رنج و نگرانی را کنار بگذار

به لحظات زندگی چنان ارزش بده که آرزو داری امور از این پس همانطور به پیش بروند.

زندگی کوتاه است......

در گذشته نمان.....

نگران آینده نباش....

طور شده اونارو حل کنیم و به عبارت دیگه از شرشون خلاص بشیم.

خیلی از ماها عزیزی رو که خیلی دوستش داشتیم از دست  دادیم.

خیلی ها مشکلات مالی دارن.

یه عده هم مشکلاتشون مربوط به عشق و عاشقیه.

اما با تمام این چیزا زمان در جریانه و این زندگی به ما آدما می گذره. خوب و

 بدش مهم نیست ٬ مهم نیست که ماها چه زجری می کشیم ٬مهم اینه که

 می گذره و مهم تر از اون ٬ اینه که نحوه ی برخورد ما با این مشکلات

 چه جوریه.

خیلی لز آدما خورد شدن ٬ نابود شدن اما دوباره تصمیم گرفتن

٬بلند شدن ٬تلاش کردن و موفق شدن.

داشتن یه دوست خوب خیلی مهمه .مهم نیست چقدر می تونه فیزیکی به ما

 کمک کنه اما مهم اینه که تو بدترین شرایط در کنارت باشه و درکت کنه.شاید

 اصلا نتونه کار زیادی واسه ما

 انجام بده اما حضورش به ما دلگری می ده.

مهم نیست دختر باشه یا پسر مهم اینه که حرف همدیگرو بفهمیم.

این دوسته که می تونه ما رو به اوج ببره یا به قعر.

خدا و عشق هم معنی هستند.زندگی با عشق همان زندگی

 با خداست

شناخت عشق ٬شناخت خداست.هیچ دلیلی برای وجود خدا به

 جز عشق نیست.

همچنین هیچ راه. ی برای پرستش او به غیر از عاشق شدن

 وجود ندارد.

انگاه که از گذشته رهایی می یابی آگاهی شگرف از راه

 می رسد:تو از آینده نیز آزاد گشته ای

با او بگو حکایت شب زنده داری ام

با او بگو چه می کشم از درد اشتیاق

شاید وفا کند بشتابد به یاری ام

ای دل چنان بنال که آن ماه نازنین

آگه شود ز رنج من و عشق پاک من

با او بگو کعه مهر تو از دل نمی رود

هر چند بسته مرگ ٬ کمر بر هلاک من

ای شعر من ٬ بگو که جدایی چه می کند

کاری بکن که در دل سنگش اثر کنی

ای چنگ غم ٬ که از تو جز ناله برنخاست٬

راهی بزن که ناله بیشتر کنی

ای آسمان به سوز دل من گواه باش

کز دست غم به کوه بیابان گریختم

داری خبر که شب همه شب دور از آن نگاه

مانند شمع سوختم و اشک ریختم

ای روشنان عالم بالا ستاره ها !

رحمی به حال عاشق خونین جگر کنید

یا جان من بستانید بی درنگ

یا پا فرانهید و خدا را خبر کنید!

آری ٬ مگر خدا به دل اندازدش که من

زین آه و ناله راه به جایی نمی برم

جز ناله های تلخ نریزد ز ساز من

از حال دل اگر سخنی بر لب آورم

آخر اگر پرستش او شد گناه من٬

عذز گناه من ٬همه چشمان مست اوست

تنها نه عشق و زندگی و آرزوی من٬

او هستی من است که آینده دست اوست.

عمری مرا به وفا آزموده است

داند من نیم که کنم رو به هر دری

او نیز مایل است به عهدی وفا کند

اماـ اگر خدا بخواهد ـ عمر دیگری!!